spot the difference (?)

ο Έρωτας ερωτά: 
- Που θα βρεις την ευτυχία
  χωρίς εμένα;


η Αγάπη λέει: 
- Να βρεις την ευτυχία, έστω
  χωρίς εμένα...

twisted

Δεν ξέρω και γω πόσες φορές έχω πεθάνει∙

κι ούτε ακόμα αν είμαι ζωντανός...

Ένα βήμα μακριά
απ' την πλατφόρμα.
Και το τρένο έρχεται με ταχύτητα.
Ένα βήμα μακριά
και: 'Πτου, ξελευθερία!'

Ένα βήμα μακριά
απ' το τέλος της ταράτσας.
Και η γη περιμένει μ' ανοιχτές αγκάλες.
Ένα βήμα μακριά
και: 'Επιτέλους ησυχία!'

Ένα βήμα μακριά
απ' της Αγάπης το κενό.
Και ο Πόνος μου 'στησε καρτέρι.
Ένα βήμα μακριά
και: 'Υπερεκτιμημένη ευτυχία!'



Ο δρόμος είναι μακρύς∙
και επιστρέφω με τα πόδια...

σχοινοβάτης σε τσίρκο...

Δεν είμαστε παρά το άθροισμα 
του πόνου της καρδιάς
κυνηγώντας ένα αναπάντητο πότε
καθώς η ψυχή μας αιωρείται
στ' απόλυτο κενό της Μοναξιάς...

αντίτιμο

Όλα έχουν την αξία τους.
Κι όλα έχουν το αντίτιμό τους.


έρωτας
ψέμα
αγκαλιά
θάνατος
λεμόνι
ουρανός
Άνοιξη
δάκρυ
φιλί
Ζωή
πόνος
Εσύ


Όλα έχουν την αξία τους.
Μα δεν μάθαμε ακόμα πως να ξοδευόμαστε...

(Σημ. απόψε, εδώ που σας γράφω, δεν έχω τίποτα απάνω μου·

 μα έχω κι όλο τον κόσμο στην αγκαλιά μου...)

Νοσταλγία*

νόστος (επιστροφή) + άλγος (πόνος)

Ο πόνος από την επιθυμία της επιστροφής

………………………………………………………

Νόστιμον ήμαρ

………………………………………………………

‘Ω! απέραντη νοσταλγία για κάτι που ποτέ δεν ζήσαμε

κι όμως υπήρξε όλη η ζωή μας’

Τ. Λειβαδίτης

………………………………………………………

Νοσταλγώ αυτά που δεν θα ξαναρθούνε….

……………………………………………….........

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Μέσ’ από το βάθος των καλών καιρών,

Οι αγάπες πικρά μας χαιρετάνε.

Δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι, λες.

Κι αν φούσκωσαν τα στήθη, κι αν δακρύζεις

που δεν μπορείς να κλάψεις όπως πρώτα,

δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι, ας κλαις.

Ξάφνου θα ιδείς δυο μάτια γαλανά

-πόσος καιρός! Τα χάιδεψες μια νύχτα-

και σα ν’ ακούς εντός σου να σαλεύει

μια συμφορά παλιά και να ξυπνά

θα στήσουνε μακάβριο το χορό

οι θύμησες στα περασμένα γύρω,

και θ’ ανθίσει στο βλέφαρο σαν τότε

και θα πέσει το δάκρυ σου πικρό.

Τα μάτια που κρεμούν- ήλιοι χλομοί-

το φως στο χιόνι της καρδιάς και λιώνει,

οι αγάπες που σαλεύουν πεθαμένες,

οι πρώτοι ξανά που ανάψαν καημοί…

Κ. Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

….................................................................................................

* μετά από πρόσκληση για παιχνίδι από τον Στέφανο Ανδρουλιδάκη 

Μονάχα ένα φιλί...

Για ένα πράγμα μετανιώνω∙
που δεν σου έκλεψα ένα φιλί.
Κι ας είχε τις όποιες συνέπειες μετά.


Ένα φιλί να σε ματώσει∙ 
ή ένα φευγαλέο φιλί 
ή ένα άγγιγμα στα χείλη, έστω.


Μονάχα ένα φιλί∙
πριν με σβήσει για πάντα η Λήθη...

όλα θα φτιάξουν, είπες...

Είναι κάτι βράδια που πνίγεσαι στην αλήθεια.
Είναι κάτι πρωινά που ψάχνεις το φως.
Είναι κάτι απογέματα που κυνηγάς ηλιοβασιλέματα.

Πήγαινε για ύπνο κι όλα θα φτιάξουν, είπες.
Πήγα για ύπνο.
Δεν ξύπνησα ποτές...